Жанчына, якая мела адвагу быць самою сабой. Першая цыганская паэтка, творы якой загучалі па-польску. Папуша, што па-цыганску значыць «лялька», успрымалася ў вялікай цыганскай сям’і як дзіўнае і легкадумнае дзяўчо, але жыццё Браніславы Вайс не было ані бесклапотным, ані поўным радасці ды смеху. У дзяцінстве яна самастойна навучылася чытаць ды пісаць – і ўжо гэтага было дастаткова, каб пачувацца чужою сярод менш пісьменных суродзічаў. Паэтычны талент Папушы быў адкрыты польскім перакладчыкам і паэтам Ежы Фіцоўскім. Малады даследнік па вяртанні ў Варшаву апублікаваў вершы цыганскай паэткі, а таксама выдаў працу аб жыцці вандроўнага народу. У выніку самыя цыганы абвінавацілі Папушу ў раскрыцці цыганскіх таямніцаў ды выракліся яе – гэтак і не змірыўшыся з адыходам кабеты ад традыцыяў. Самародны талент зрабіўся для Папушы адначасова і добраславеннем, і пракляццем.