Only When It's Dark, згодны, лепей было б зняць сіквэл, дзе Эш трапляе ў 17-е ст, у эпоху пірацтва, на карабель якога-небудзь Генры Моргана. Я б паглядзеў

Дзіўна толькі, што кароль Артур тут жыве ў 1300 годзе. Паводле англійскай традыцыі, ён жыў у 6-м стагоддзі

Ёсць аказваецца, яшчэ і працяг: "Злавесныя мерцвякі: Чорная кніга", але там няма Бруса Кэмпбэла, таму не крута

Клас! Спалучэнне фэнтэзі і кіберпанка. Ну, і бодзіпанка)

Да гэтага часу здзіўляюся, як Сэму Рэймі ўдалося стварыць настолькі ўнікальны жанравы кактэйль, які нават праз дзесяцігоддзі глядзіцца на адным дыханні і абсалютна не губляе свайго вар'яцкага драйву. „Армія цемры“ — гэта ж фактычна ідэальны прыклад таго, як трэба здымаць аўтарскае кіно без азіркі на нудныя галівудскія стандарты. Калі першая частка была чыстым бескампрамісным хорарам, а другая — балансавала на мяжы трэшу, то тут мы атрымалі маштабнае цёмнае фэнтэзі з элементамі камедыі абсурду, дзе Брус Кэмпбэл выдаў, бадай, найлепшую ролю ў сваёй кар'еры. Яго Эш Уільямс — гэта абсалютна геніяльны персанаж: ён самаўпэўнены, эгаістычны, перыядычна робіць невыказныя глупствы (чаго толькі каштуе сцэна з заклінаннем Некранамікона!), але пры гэтым застаецца харызматычным хлапчуком з суседняга двара з бензапілой замест рукі. Гэты візуальны стыль з выкарыстаннем пакадравай анімацыі шкілетаў і практычных эфектаў стварае тую самую непаўторную лялечную атмасферу, якую сённяшняя безаблічная CGI-графіка проста няздольная паўтарыць. Для мяне гэты фільм даўно стаў базай і класікай, якую хочацца пераглядаць кожны раз, калі знікае вера ў сучасны кінематограф.

Глядзеў ужо разоў пяць і кожны раз смяюся як першы. Сцэна, дзе Эш блытае словы заклінання „Клаату Верата Нікта“, — гэта проста класіка на вякі. Брус Кэмпбэл адыграў на ўсе сто адсоткаў, яго міміка — гэта асобнае мастацтва!

Першыя дзве часткі былі куды больш атмасфернымі і па-сапраўднаму пужалі. Тут ужо пачаўся нейкі дзіцячы садок і залішні пафас. Хутчэй расчараваны, чакаў менавіта жахаў, а атрымаў нейкі баявік з элементамі цырка.

Не ўсё зразумеў, але было вельмі весела) Здаецца, галоўны герой максімальна недарэчны, але яму неяк удаецца перамагаць цэлую армію цемры. Для вечара выходнага дня, каб расслабіць мазгі, падыходзіць ідэальна.

Цікава назіраць, як франшыза „Злавесныя мерцвякі“ канчаткова ператварылася з суровага хорару ў чыстую чорную камедыю і цёмнае фэнтэзі. Спецэфекты са шкілетамі зараз выглядаюць трохі наіўна, але ў гэтым і ёсць увесь шарм эпохі. Сэм Рэймі — геній візуальнага стылю.

Гэта проста разрыў усякіх шаблонаў! Эш са сваёй бензапілой і двухстволкай — абсалютная ікона. Цытаты Шэлдана можна разбіраць на мемчыкі. „Groovy“ — і больш нічога не трэба казаць! 10/10 для аматараў сапраўднага VHS-вайбу

Усё крута, толькі ёсць пытанні да перакладу. Злобны двайнік спявае: "Глянь, якая цаца". У арыгінале было «You’re a goody little two-shoes!» Выраз «goody two-shoes» азначае занадта правільнага, пакорлівага чалавека, які заўсёды стараецца паводзіць сябе бездакорна.

Фільм спакойна глядзіцца як самастойны, нават без прыквэлаў. Але, калі не ведаеш папярэдніх стужак, то можаш не зразумець, хто гэта гоніцца за Эшам на падыходзе да млына.

Як на мой густ, то фінальная бітва дужа зацягнутая

Упершыню паглядзеў на відэакасеце, калі гасцяваў у сяброў. Яны сказалі мне: "Тут больш смешна, чым страшна". Глядзелі з асалодай

Offworld, магчыма, рыжэсёр зразумеў, што бюджэт не дазваляе зняць магутны эпік, і зрабіў стаўку на яскравасць і бліскучую акторскую гульню. І пракаціла) Увогуле не шкадую, што паглядзеў

Некаторыя сцэны можна пераглядаць бясконца. Напрыклад, эпізод на млыне. Або сцэну, дзе шкілетныя рукі вылазяць з-пад зямлі і здзекуюцца з Эша, як самі таго хочуць)

Па ўсім відаць, канцоўка пакідала задзел на сіквэл. Але сіквэл не выйшаў з-за недастатковых касавых збораў.

Gravity Doesn't Work Here, і праўда, у першага фільма (выйшаў у 1981) даволі сумная, драматычная атмасфера. Нічога супольнага са змрочна-вясёлым фэнтэзі.

Хто глядзеў серыял-сіквэл, які выйшаў у 2010-х?

Можна сказаць, што гэта "Валадар Пярсцёнкаў" нашага дзяцінства, за 9 гадоў да выхаду кінатрылогіі Пітара Джэксана. Той жа архетып: сярэднявечны замак штурмуе армія пачвар.

Папярэднія фільмы серыі дужа сур'ёзныя і змрочныя. А тут аўтар вырашыў адцягнуцца на поўную катушку)

Што ні момант, то класіка. Фільм адначасова і класны баявік, і геніальная дэканструкцыя баевіка

Between Worlds, Магчыма, таму фільм і сабраў не дужа вялікую касу. А шкада. Калі б не было праблем з капірайтам, і ён выйшаў бы ў 1980-х, то мог бы стаць касавым хітом.

Гэты фільм - адзін з тых, якія раптам успомніш праз 20 гадоў і захочаш пераглядзець

Хоць фільм выйшаў у 1992, але ён чамусь успрымаецца як шэдэўр эпохі 1980-х - гэтай цудоўнай эпохі камедыйных хорараў, наіўнасці і драйву.

І не дзіўна, бо ён быў задуманы яшчэ ў сярэдзіне 1980-х, але рэалізаваны пазней з-за праблем з аўтарскімі правамі

Парадвалі вайбы Говарда Лаўкрафта з кігай Некранамікон

Сёння гэты фільм мае ўсе падставы называцца культавым

Выглядае архаічна, але бачна: рэжысёр смелы, крэатыўны, і ўсё зроблена з любоўю)

Зараз стоп-моўшэнныя шкілеты выклікаюць замілаванне, хаця лялечная анімацыя ўжо тады выглядала састарэлай.

Дзіўна, але сёння фільм успрымаецца як аўтарскі, культавы, зняты з душой. Хаця ў свой час ён быў сустрэты людзьмі як камерцыйны шырпатрэб

Гліст, У самую кропку! Дарэчы, і рэйтынг у фільма нармалёвы - 7,4. Для хорараў пачатку 90-х гэта вельмі крута

Агучка аднагалосая, але вельмі якасная. Нашмат лепшая дыкцыя і гучанне, чым на касетах 1990-х

Дрыжыце, хадзячыя мерцвякі! Сюды рушыць Эш!

Ёў! Гэты чувак ніхто іншы як Містэр Бензапіла!

Ну, спецэфекты выглядаюць трэшова для 1992 года. У "Зорных войнах эпізод 5" (1980 г) усё выглядае нашмат круцей. Або ў фільме "Парк Юрскага Перыяду" (1993), зняты ўсяго праз год пасля "Арміі цемры"

Самурай, Мяркую, фільм пра прыгоды героя ў пост-апакаліптычнай будучыні планавалі зняць, але "Армія цемры" сабрала маленькую касу (на жаль), і новы фільм не выйшаў

FutureMan, можна было б яшчэ зрабіць так, каб герой патрапіў у 19-е стагоддзе і аказаўся ў палоне ў індзейцаў. Гэта быў бы добры задзел для сіквэла)))

Існуюць 2 альтэрнатыўныя канцоўкі гэтага фільма. У першый (паказана тут) герой трапляе ў пост-апакаліптычную будучыню. У 2-й (якую ў свой час паказалі ў пракаце) герой вяртаецца ў свой час, але ўслед за ім туды трапляе ведзьма, якую герой знішчае. Пракатная канцоўка выглядае болей жыццязацвярджальнай, але тутэйшая - болей творчай

Спадабалася назва "Некранамікон" - адсылка да творчасці Говарда Лаўкрафта. Шкада, што няма больш ніякіх адсылак да сусветаў вялікага і легендарнага пісьменніка.

Хоць фільмы зняты ў пачатку 1990-х, але ў ім адчуваецца дух іскрамётных, смелых хорараў 80-х. Мімаволі прыгадваюцца Грэмліны, Зубасцікі, Жах на вуліцы вязаў, Killer Klowns from Outer Space і іншыя.

Круць! Працяг культавай франшызы "Evil Dead"! І той рэдкі выпадак, калі трэці фільм нашмат лепшы, чым першыя два (хаця стужкі 1981-га і 1987-га таксама вартыя ўвагі). Па-беларуску яны ёсць с субцітрамі на сайце Znichka

Ішоў калісьці даўно па тэлеку, мне было гадоў 8. Але зваўся ён іначай - здаецца, "Борьба Эша со злом". Фільм класны)

Памятаю, у майго другана быў такі на відэакасеце. Зваўся, праўда, "Злавесныя мерцвякі", агучка была аднагалосай рускамоўнай. Сябр казаў, што фільм хутчэй смешны, чым страшны, але нам падабаўся

Дзякуй! Гледзячы цяпер, праз 30 гадоў з таго моманту, як пабачыў упершыню, адчуў больш іроніі і было прыемна і смешна амаль увесь фільм;) Калі быў малым, некаторыя жарты ўжо разумеў, але тады было больш страшна, чым смешна))))

Адзін з фільмаў майго дзяцінства)