Гэта не фільм пра каханне, хаця каханне ў ім ёсць. Гэта не камедыя, хоць героі кажуць смешныя рэчы. Гэта не дэтэктыў, хоць галоўны герой высвятляе, хто забіў... Гэта не побытавы фільм, хоць правінцыя тут зачароўвае сваймі колерамі. Гэта і не музычны фільм, хоць гарачая Любіца ў танцы выказвае сваю тугу. Гэта таксама не фільм пра духаў, хоць дух гутарыць з героем. Некалькі глыткоў «Клубнічнага віна» прыводзяць нас у чароўны свет гэтага цэнтру Еўропы. Тут каханне, злачынства, раскаянне – натуральныя складнікі жыцця, як поры года, матылі, птушкі або безупынны шум горнай рэчкі.