Калі Элізабэт сустракае Джона, яе ўраўнаважанасць знікае ў адно імгненне. Выдасканалены спакуснік уцягвае яе ў эфектную любоўную гульню, якая прымушае яе адмовіцца ад ранейшых жыццёвых прынцыпаў. Іх спатканні – гэта здаволенне голаду, гэта мёд, які сцякае па яе грудзях, гэта трускаўка, якую ён вуснамі вымае ў яе з рота. Іх каханне – гэта трагічная немагчымасць жыць разам, таму што замест пытання "што я магу зрабіць для цябе?" абодва задаюцца пытаннем "на што ты гатовы пайсці дзеля мяне?"...